pkn-logo

Hervormde wijkgemeente binnen de protestantse kerk in Nederland

MEDITATIE

De genade van de Heere Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen. (2 Korintiërs 13:13)

Bijna aan het eind van het kerkelijk jaar is het goed je af te vragen waar het eigenlijk om gaat in de kerk, in de prediking. De boodschap van het evangelie kan worden samengebald in de rijke en zegenvolle woorden van de zegen. Ze vormen het slot van de brieven aan de gemeente in Korinthe, waarin op het gebied van leer en leven stevige noten zijn gekraakt; er was veel mis. Maar toch sluit Paulus af met deze woorden. Prof. Velema zei eens, vóór het uitspreken van deze zegen, dat hij hierin de gemeente nogmaals de inhoud van de prediking meegaf. Ze worden gesproken op de plaats waar, aldus dr. Jan Koopmans, Christus met zondaren wil samenwonen! Waar wij midden in de dood liggen, stromen deze woorden ons leven binnen

Op de drempel van het dagelijkse leven met zijn vele ontmoetingen en confrontaties, strekt God Zijn armen uit om ons te omhelzen, om ons aan Zijn hart te drukken, zoals de vader uit de gelijkenis dat doet met zijn verloren zoon

Ook daar waar niemand nog mee kan gaan, wil God bij ons zijn, met ons gaan. Deze woorden zijn één en al ontmoeting met de God Die liefde is. Er staat niet in de eerste plaats een rechtvaardige Rechter, een hoogverheven Koning, een machtige Schepper voor ons. Dat is God ook allemaal. Maar als Hij ons zegent is Hij toch allereerst een genadige Jezus, een liefdevolle Vader, een Geest Die gemeenschap, verbinding schept.

Genade. Het is het eerste woord van God in de kerkdienst: ‘Genade en vrede zij u…’. In dat woord genade ontmoeten we de God Die al van ons houdt, terwijl wij nog Zijn vijanden zijn; de God Die ons op het hart drukt om niet met onze lasten te blijven rondzeulen, maar ze te brengen aan de voet van het kruis. Ja, laat je verrassen dat er gezegd wordt: ‘Mijn genade is voor u genoeg’. Het wordt op je gelegd: bedekkend en verzoenend. Je lasten en zonden zijn weg.

Genade leert ons God als een gevende God kennen. Niet als een eisende God, Die veel van ons vraagt, ons overvraagt. Nee, als een gevende God, Die ons het goede gunt. Het is de genade die vergevende, genezende en bevrijdende kracht heeft. Die inhoudt: je kunt nooit iets doen waardoor God minder van je gaat houden en je kunt ook nooit iets doen waardoor God meer van je gaat houden. Zijn onvoorwaardelijke liefde leren we kennen in Jezus Christus. Voor ons gevoel van orde en logica zou eerst over de Vader gesproken moeten worden: Vader – Zoon – Geest. Zoals bij de Heilige Doop. Maar het gaat hier eerst over de Zoon. Christus is de weg naar het hart van God. Alleen door Hem komen we in aanraking met Gods liefde. En als Hij ons tegemoetkomt, gaat in Hem de Drie-eenheid open naar ons toe. We mogen door Jezus delen in de verbondenheid van de Drie-enige God.

In het midden van de zegenende woorden staat de liefde van God de Vader, de liefde die stroomt uit Zijn Vaderhart. Want God is een Vader. Hij is Vader voor verloren zonen en dochters. Hij zoekt ons, en Hij wil niets liever dan ons weer aan Zijn hart drukken. En Zijn liefde is er één van volledige overgave. Zijn liefde bracht Hem er zelfs toe om Zijn eigen Zoon te geven om ons met Hem te verzoenen. Zijn liefde daalde in Hem tot ons af. Zijn onvergankelijke en eeuwige liefde passend bij zondaren.

Gemeenschap. De Vader en de Zoon zijn door de Geest met elkaar verbonden. Er stroomt tussen de Vader en de Zoon eindeloos veel liefde. Heel intens zijn ze met elkaar verbonden. Jezus zegt het zo: ‘Geloof Mij, dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is’ (Johannes 14:11). En deze liefdevolle verbondenheid is de Heilige Geest. Als die woorden ons leven binnen stromen in de zegen dan gaat de eenheid die de Geest tussen de Vader en de Zoon schept, naar ons open. Dat is typisch het werk van de Geest: eenheid scheppen, verbondenheid creëren. De genade van Christus, de liefde van de Vader verbindt Hij met mij.

Zó komt God in deze zegen naar ons toe, ademt Hij deze over ons uit, opdat we deze zouden inademen.

Draag dan deze woorden mee in je hart en gedachten als je de kerk verlaat, de kerkdienst uitzet, het kerkelijk jaar uitgaat.

Gelukkig wie gesterkt in U
Als pelgrims door het hier en nu
Blijven verlangen naar Uw wegen
Zij weten wie hen helpen zal
Zelfs in het uitgedroogde dal
Daalt zegen op hen neer als regen.
Verfrist mogen zij verder gaan;
Straks komen zij in Sion aan.
(Ps 84:2 uit DNP)

Henk Terlouw

MEDITATIES:
Meditatie 20201127
Meditatie 20201030
Meditatie 20201016
Meditatie-20201002
Meditatie 20200904
Meditatie-20200821
Meditatie 20200731
Meditatie 20200703
Meditatie 20200619
Meditatie-20200605
Meditatie 20200522
Meditatie 20200508