pkn-logo

Hervormde wijkgemeente binnen de protestantse kerk in Nederland

Jetty in Zuidoost-Azië

Op 8 februari 2008 mocht ik voor de eerste keer naar Zuidoost-Azië vertrekken.

Een moment waarop een verlangen werkelijkheid werd. Een verlangen dat begon toen ik 8 of 9 jaar was, na het lezen van het boek ‘De vrouw met het boek’. Dit boek ging over een zendingswerker in Zuidoost-Azië en ik werd hierdoor aangesproken. Zo’n 10 jaar later werd dit meer dan een verlangen. Ik geloof dat de Heere mij riep om dienstbaar te mogen zijn in Zijn Koninkrijk. Een aantal buitenlandse reizen bevestigden het verlangen om Zijn naam bekend te maken onder de volken.

Jesaja 48:17 ‘Zo zegt de Heere, uw Verlosser, de Heilige van Israël:
Ik ben de Heere, uw God, Die u leert wat nuttig is,
Die u leidt op de weg die u gaan moet’.

De tekst uit Jesaja 48:17 kreeg een bijzondere betekenis voor mij. Keer op keer mocht ik bevestigd zien dat mijn weg naar Azië leidde. In 2004 werd ik aangenomen bij de GZB (http://www.gzb.nl/) als zendingswerker. In 2006 ben ik ruim een jaar naar Engeland geweest om een bijbelschool te volgen. In 2007 werd ik aangenomen bij OMF (http://www.omf.nl/) en in februari 2008 werd ik uitgezonden vanuit de Eben-Haëzerkerk in Apeldoorn in samenwerking met de GZB en OMF om als zendingswerker te gaan werken in Zuidoost-Azië.

Na bijna 2 jaar taalstudie ben ik verhuisd naar de Stad in de Bergen waar ik ruim 2 jaar een team mocht leiden om HIV/Aids-preventiewerk te doen onder kwetsbare vrouwen. Naast het medisch werk wat ik mocht doen, waren er veel mogelijkheden om gesprekken te hebben met deze mensen.

Toen de deur dicht ging om in de Stad in de Bergen een visum te krijgen en daar te kunnen werken, ben ik een paar duizend kilometer naar het noorden verhuisd.

In dit grote land zijn veel verschillende minderheidsgroepen. De groep waaronder ik werk, zijn Boeddhisten en voor zover bekend zijn er slechts enkele christenen in deze groep van 1,6 miljoen mensen. In 2013 ben ik opnieuw gaan studeren en deze keer de taal van de minderheidsgroep waar ik werk. Graag zou ik hun eigen taal gebruiken om diepere gesprekken met deze mensen te kunnen hebben. Door mijn studie kom ik in contact met veel lokale studenten. Daarnaast geeft mijn medische achtergrond mogelijkheden om in contact te komen met veel mensen, en hen te kunnen helpen.
Voor mijn tweede uitzending in 2015 ben ik een jaar in Nederland geweest. Waar ik naast het werken in een ziekenhuis veel presentaties mocht geven en weer actief betrokken mocht zijn in mijn thuisgemeente, de Eben-Haëzerkerk.

De afgelopen jaren mocht ik verder gaan met de taalstudie van deze minderheidsgroep. Mijn grootste taak op dit moment is het coördinatiewerk in een groot ziekenhuis.

In het gebied waar ik woon zijn de mensen vooral nomaden die rondtrekken met grote kudden Yaks (soort koeien) en schapen. Daarnaast zijn er veel boeddhistische klooster waar de meeste gezinnen minimaal 1 familielid naar toe sturen.

Veel mensen in dit gebied zijn arm en hebben vooral moeite om de grote ziekenhuisrekeningen te kunnen betalen. In een groot ziekenhuis in onze stad werken een aantal christenartsen die een fonds hebben opgezet om een 40-tal patiënten per jaar te kunnen ondersteunen. Ik ben betrokken om de medische follow-up te verzorgen. Het gaat veelal om te vroeg geboren baby’s, jonge kinderen of jongeren die in aanmerking komen voor financiële ondersteuning.

Tijdens het ziekenhuisverblijf bezoek ik de patiënten regelmatig met een lokale christen en nadat de patiënt naar huis is gegaan, gaan we bij de mensen op bezoek (in vaak afgelegen dorpen). Juist tijdens de huisbezoeken (van soms 2-3 dagen) zijn er mogelijkheden om met de mensen te praten. Bij een huisbezoek zijn er vaak veel patiënten die komen met veel medische problemen. Ook daar proberen we te helpen.

Naast de huisbezoeken bezoek ik ook regelmatig een vrouwenklooster. Er zijn veel medische problemen, vooral ook door het eenzijdige dieet. Er zijn mogelijkheden voor gezondheidsvoorlichting en de ernstig zieke patiënten laat ik naar de stad komen voor medische hulp. Er zijn een aantal ‘teveel’ patiënten voor de beschikbare fondsen. Maar we zijn dankbaar voor wat we nu konden doen.

Elke week bezoek ik 3-4 keer de patiënten in het ziekenhuis en probeer gemiddeld 4 huisbezoeken per maand af te leggen. We bezoeken de patiënt, vaak ontmoeten we ook andere zieke familieleden en laten wat lees- of beeldmateriaal achter.

Patiënten
Op een avond werd ik gebeld door een arts om Dorjee te helpen. Hij lag na een ernstig auto-ongeluk in het ziekenhuis en kwam na 3 operaties en 3 weken op de IC naar de afdeling. Niemand wist waar zijn familie was en er moet altijd een familielid bij de patiënt in het ziekenhuis zijn om eten te brengen, de patiënt te verzorgen en medicijnen in de apotheek te kopen als dat nodig is. We hebben met een aantal buitenlanders en verschillende lokale christenen twee weken voor Dorjee gezorgd en ook zijn familie gevonden. We hebben Dorjee een aantal keer kunnen bezoeken thuis.

In het ziekenhuis ontmoetten we een man die vertelde over zijn zoon die op 19-jarige leeftijd met een mand van 50 kg op zijn rug van het dak gevallen was. Sinds die tijd heeft hij een hoge dwarslaesie en dat is inmiddels al 14 jaar zo. We hebben de lange rit over smalle besneeuwde bergwegen ondernomen om Punsog te bezoeken. Het was mooi om te zien hoe liefdevol hij verzorgd werd door zijn ouders en broer. Tegelijk was het schrijnend om te zien, hoe weinig middelen deze familie heeft. Punsog heeft een aantal medische hulpmiddelen nodig om het iets gemakkelijker te maken voor hem en zijn familie. Inmiddels is Punsog overleden, maar blijven de contacten wel doorgaan in het dorp waar zijn familie woont. We mogen deze familie regelmatig bezoeken en bemoedigen.

Op een ander moment werd ik gebeld door een arts om een jonge moeder te helpen met borstvoeding en kolven. Haar baby was te vroeg geboren en lag op de IC. Het is niet mogelijk om daar borstvoeding te geven. Na een aantal weken heb ik hen beter leren kennen. Ze hadden voldoende geld om de keizersnee die nodig was te betalen, maar daarna geen geld meer om voor het kindje de medische zorg te betalen. Voor de operatie vroegen ze de artsen om het kindje weg te geven. Gelukkig konden we met hulp van de verzekering en een grote gift ook voor dit kindje betalen. Hij is helemaal gezond en ik mocht dit kindje een naam geven. Hij heet Shepde. Dit betekent Vrede. Gedurende het afgelopen jaar heb ik hen een aantal keer mogen bezoeken. Ik heb veel mensen uit hun dorp leren kennen en als er medische hulp nodig is komen ze naar het ziekenhuis. Samen met een lokale christen helpen we deze mensen in het ziekenhuis met vertaling, het regelen van een verzekering en alle praktische dingen die er moeten gebeuren. 

Project: Medisch werk in de hoge bergen
Meneer Gu heeft ruim 15 jaar gewacht op een nieuwe mogelijkheid. Door een val heeft hij een wervel gebroken en voelt hij zijn rechterbeen niet goed. Na verloop van tijd werd het been steeds dikker en kan hij zijn been helemaal niet meer gebruiken. Het is een grote last om dit zware been mee te slepen. Geen werk, geen geld en geen familie betekent dat je geen mogelijkheid hebt om naar een ziekenhuis te gaan. Door middel van dit medische project heeft hij een operatie kunnen betalen en wacht hij nu op een prothese. Hij kijkt er naar uit om eindelijk weer op 2 benen te kunnen staan en zelf weer aan het werk te kunnen. De lokale broeders en zusters hebben hem veel geholpen tijdens het ziekenhuisverblijf. Hij is dankbaar voor de vele nieuwe vrienden die hij gekregen heeft.

Het doel van dit werk is om mensen, naast medische hulp, in aanraking te brengen met het Goede Nieuws. Deze T. bevolkingsgroep heeft 1,6 miljoen mensen. Minder dan 0,01% zijn christen. Er wordt samengewerkt met een ziekenhuis in een grotere stad.

Wilt u meebidden en meehelpen zodat dit werk mogelijk blijft?

OMF-Terschuur: NL36 INGB 0000 493296 onder vermelding van: L88251 medisch werk en ontwikkelingswerk in Skylands.

TFC Jetty

Even voorstellen
Henk Mulder: Mijn naam is Henk Mulder, getrouwd met Miranda. Samen hebben wij drie kinderen: Naomi, Timo en Emma. Inmiddels zijn we al weer vele jaren verbonden aan de Eben-Haëzerkerk. Mijn vrouw Miranda zet zich in voor het jeugdwerk en zelf heb ik sinds enkele maanden het voorzitterschap van de TFC overgenomen van Lammert Smit.
Als TFC regelen wij veel praktische zaken, daarnaast hebben wij als gemeente de belangrijke taak om te bidden voor onze zendingswerker(s) en voor de zending in de wereld, maar ook in Nederland. Sommige zendingswerkers werken op moeilijke plaatsen, maar de Heere is erbij, het gaat om Zijn werk en dan zal het ook vrucht dragen op Zijn tijd.

Annemieke Voortman: Mijn naam is Annemieke Voortman. Ik ben getrouwd met Jarno en moeder van Thomas, Joris en Rebecca.

Als TFC zijn we vooral met praktische zaken bezig om Jetty zo goed mogelijk te ondersteunen. Ook hebben we contacten met de GZB en OMF om elkaar op de hoogte te houden van het reilen en zeilen van haar verblijf in Zuidoost-Azië.
Ook zijn wij de schakel tussen u en Jetty. Het is erg fijn om te zien dat er veel belangstelling is in het werk dat Jetty doet. Het versturen van pakketjes en brieven/kaarten is erg bemoedigend voor haar. En door haar nieuwsbrieven blijft u op de hoogte over haar werk.

TFC

Dineke Bonenberg: Ik weet niet beter of mijn ‘grote zus’ is voor een X aantal maanden -of zelfs jaren- in het buitenland. Al van jongs af aan hoor ik verhalen over het werk wat Jetty buiten Nederland mag doen en zie ik foto’s van veel verschillende culturen.
Als familielid neem ik deel aan de TFC en heb ik vooral veel (Skype)contact met Jetty en houd de TFC op de hoogte hoe het met Jetty gaat; hoe het werk verloopt; tegen welke problemen ze aanloopt en bespreek ik met Jetty ook de nodige vragen/informatie vanuit de TFC.
Ik woon in Soest en werk daar als leerkracht op een basisschool.

Evert Bluemink: Gemeente zijn doe je met elkaar en als je daar in bij kunt dragen door bijvoorbeeld deel te nemen aan een TFC omdat je daar je talenten in kunt zetten dan moet je ook je verantwoording pakken.
Mijn naam is Evert Bluemink en ben al jaren gelukkig getrouwd met Wiske en we hebben 4 geweldige kinderen een ieder met zijn/haar eigen talenten en eigenaardigheden net zoals ieder mens.
We vragen je vooral te bidden voor het werk van Jetty en voor haar zelf.

Adresgegevens TFC  TFC Jetty  p/a A. Voortman Mergelland 52 7325 ZX Apeldoorn e-mail: tfcjetty@hotmail.com

Sponsor Autobedrijf Ton Wilbrink sponsort Jetty bij verblijf in Nederland door het verstrekken van een leenauto. Financiële steun Als u de uitzending van Jetty financieel wilt ondersteunen, maak dan gebruik van de hier te downloaden machtigingskaart. De bijbehorende sponsorbrief is hier te downloaden. Het is belastingtechnisch voordelig om giften te doen via notariële acte. Hiervoor kunt u contact opnemen met de thuisfrontcommissie. Het is ook mogelijk om rechtstreeks giften over te maken op bankreknr.·11.43.79.289 t.n.v. Diaconie B.W. Eben-Haëzerkerk inz. uitzending Jetty.